Ako po si Candy (Part 15)

Hello po ulit. Pasensya na po kung natagalan kayo, naghahanda na po kasi ako sa pasukan, haha. Medyo magiging busy na rin po ako kaya baka maging madalang po yung updates - tsaka medyo hindi ko rin maintindihan yung sulat ko sa diary ko ng mga panahon na ito. Naalala ko po kasi na kadalasan, libog na libog din po ako kapag nagsusulat kaya kung hindi medyo nangangamoy (medyo lang po haha), eh mahirap po talaga basahin yung sulat. Na-salba ko naman po yung mga importanteng mga detalye, kaya po may Part 15 na po tayo.

Saan po ako pumapasok? Secret nalang po, hehe. Basta po next week na po yung pasok, tsaka po nature lovers kami. Isipin niyo nalang po nang mabuti kung ano yan, haha.

Tsaka po gusto ko lang po sabihin in advance na malapit na po matapos yung series na 'to, haha. Kasi patapos narin po ako dun sa parts na "taboo" yung category. Naisip ko po kasi na kapag yung mga normal na (sex)ventures ko na, bagong story nalang po yun. Isa-isa po depende sa tao, or as a whole, di ko pa po alam. Para po siguro hindi rin kayo masyadong mahabaan sa story, haha.

Yun lang po. Di ko lang alam kung natuwa po kayo at makikita niyo na ang katapusan ng kalibugan ko nung menor de edad pa ako, or mabibitin po kayo, haha.

Pero hindi ko rin pinansin yung mga nangyari nung huling kabanata. Kahit gusto ring makikain ni Kuya Efren dun sa halo halo na binigay sa kain (na malaki rin naman kasi yung jug), humindi nalang ako kasi may pakain din naman ako kay Kuya Efren mamaya. Hindi po yung puke ko, haha! As in talagang may dinala naman po akong mga de lata o kaya instant noodles para hindi na ako maki-dinner sa kanila.

"Ayos lang naman. Wala naman sila mama lagi, so laging may pagkain," sabi niya sakin habang naglalakad. May kalapitan rin naman yung bahay nila sa school, mga isang jeep lang tas malalakad na namin mula gate ng barangay hanggang dun sa bahay nila. Kung tutuosin, hindi ito yung typical na subdivision na parang pang-mayayaman yung bahay, o kaya yung barangay na parang may pagka-isolated yung dating. Ito yung tipo na parang normal na neighborhood na makikita mo - magkakadikit yung bahay, magkakahalo yung nirerentahan sa normal na mga bahay, tsaka marami-raming sari sari store na malapit.

Tambay din kasi ako sa sari sari store, lalo na kung may extra ako na baon. Dun ako laging napapabili ng softdrinks. Dun ko rin karamihan naririnig yung mga compliment sa katawan ko - kung hindi galing dun sa mga suki nila, galing naman dun sa mga paalis na construction worker, o yung sa mga tricycle driver na tambay din dun. Lalo na kung yung usual attire ko lang na sando at shorts.

Secret lang po natin, pero pag nalilibugan ako, minsan po naka-sando at shorts lang ako - tas walang bra, haha. Bibili lang ako ng ice cream tas parang didilaan habang nakikipag-usap sa mga lalaki dun. Ito yung mga panahon na natikman ko na yung kay Elmer, kaya nadevelop na ang pagkagutom ko nun. Syempre, hindi ko rin akalain na makakatikim ako ng iba, haha.

Syempre, sanay rin ako kapag napapatingin sakin yung mga ibang tao habang naglalakad kami ni Kuya Efren. Dahil ba hindi ako "familiar face," o kung dahil hindi ba ako taga duon, o kung dahil "chicks" daw ako, hindi ko nalang pinapansin. Mabuti na yung friendly ka sa lahat, haha.

"Naks, Efren, naka-score ka na!" sabi ng isang tindero ng taho na tumatawa habang dumadaan. Napangiti nalang ako habang tahimik lang si Kuya. "Adik kayo, manong," sabi niya na patawa. "Kaibigan ko lang po siya."

Kinindatan nalang kami ng manong. "Basta gamit lang ng proteksyon," sabi niya.

"Nako," sabi nalang ni Kuya Efren habang naglakad kami. Hindi naman siya nainis, pero natawa siya. Syempre nahiya rin ng onti. "Pagpasensyahan mo na ah," sabi niya sakin. Siya rin pala yung nagdadala ng bag ko, kaya parang nabibigatan siya. Hindi ko rin mahingi kasi baka magalit, haha. "Close talaga kami ng mga tao dito eh."

Nakaisip tuloy ako ng bright idea. Pero nahihiya ako - tsaka kelangan ko i-prioritize ang Statistics. "Okay lang Kuya," sabi ko sa kanya. Tumigil ako nang tumigil siya, at hindi ko alam na bahay na pala nila ang nasa tapat namin.

Hindi siya kalakihan, pero two floors naman. Payat tignan yung bahay nila, tsaka medyo masikip sa labas. Walang parang garden, talagang pagkatapos ng gate, onting hakbang lang tas pintuan na. Ganito ata kasi yung build-up ng neighborhood nila, puro magkakadikit na bahay. Pero parang masaya kasi ramdam mo na parang walang hostility sa mga magkakapitbahay.

Nag-doorbell kami para sa gate. May lumabas na lalaki na may katandaan. Medyo maitim siya at payat na, at maputi-puti na ang buhok. Kung tama ang pagkakakilala ko, siya yung -

"Hello po, Tito," sabi ni Kuya. Pinagbukasan kami ng gate nung Tito niya, sabay tinuro ako ni Kuya Efren. "Siya po yung kaibigan ko na magi-i-sleep over," sabi niya. Napatingin nalang ako sa matanda tas napangiti.

Pero wala siyang sagot. Kinabahan ako, kasi hindi siya ngumiti o gumawa ng kahit ano. Tumango nalang siya. "Sige, tuloy kayo," sabi niya, at pinauna niya kami sa loob ng bahay.

Sakto lang yung bahay nila. Walang masyadong mga pinto, at kita mo na agad ang kahoy na hagdan papuntang second floor. Pagpasok mo, may maliit na desk sa may gilid ng wall (na may salamin), tas sa left nun yung sala nila na may isang sofa, isang couch tsaka yung TV. May typical na table din sa gitna.

Pag diniretso mo yung sa may hagdan, parang dining tsaka kitchen area na yung nandun. Pang-limang tao yung area, kasi may limang upuan na nakalagay sa may isang round table. Yung di-ikot yung lalagyan ng ulam. Dun muna kami pinapunta nung Tito niya.

"Dun lang kayo sa kwarto mo," sabi ng Tito niya at tumingin sa akin. "Pasensya na, iha, kasi hindi sanay yung mga magulang netong ni Efren sa bisita."

"Okay lang po," sabi ko sa kanya. "Sorry nga po sa abala eh."

Tumango nalang siya at tumingin kay Efren. "Ipaghanda mo nalang yung sarili niyo ng meryenda, tas bago yun ituro mo muna kung saan yung kwarto mo."

Dun ko naalala yung mga hinanda ko. Iniwan na kami ng Tito niya at kaming dalawa nalang yung nandun sa may kitchen. Kinuha ko yung bag ko at binigay sa kanya yung mga dala ko - mga apat o limang instant pancit, tsaka mga de latang sausage. "Ito o," sabi ko sa kanya. "Ito nalang muna ihanda niyo, nakakahiya naman kung makikikain ako."

Napangiti nalang si Kuya Efren at kinuha yung mga padala ko. Nilagay niya ito dun sa may dining area. "Sige," sabi nalang niya. "Salamat din," at may tawa pa. Tapos nun, dinala niya ako sa may hagdan. Naghubad siya ng sapatos, so siguro dun yung limits ng mga shoes sa bahay nila. Yun din ang ginawa ko. "Tara, stay ka muna dun sa kwarto habang nagluluto ako."

Maliit yung space dun sa may stairs, so most likely isang tao lang yung kasya at hindi pwedeng magtabi. Ako yung pinauna niya, at medyo naconscious ako kasi baka madali akong masilipan. Pero syempre medyo nalibugan ako dun sa punto na yun kaya hinayaan ko nalang. Naka-panty lang pa man din ako. Anyways, naakyat naman namin yung second floor, at kung tutuosin isa lang siyang corridor na may tig-dalawang kwarto sa bawat gilid, tas may banyo sa dulo.

Tinuro niya yung dulo. "Akin yung kwarto sa dulo sa may right," sabi niya sakin. "Kung gusto mag-CR, dun ka sa dulo. Okay lang yan, kasi ako lang tsaka si Tito gumagamit nyan. Sila mama at papa meron sa sarili nilang kwarto. May bidet rin, kung di ka sanay na wala, haha."

Mapapa-thank you sana ako pero nagmadali na siyang bumaba. Systematic kasi si Kuya Efren. Kapag may gagawin siya, kelangan gawin niya agad yun - walang keme keme. Kaya siguro pinauna na niya ako. Pag natapos niya agad yung lutuin at nakakain na kami, malamang matuturuan na niya ako agad. At malamang magagawa ko na ang plano ko.

Joke lang, syempre, kasi ayoko naman gawin yun (kung ano man yun). Unfair naman, ako na nga yung tutulungan, iisipan ko pa ng kababuyan. Pero yun na nga, pinuntahan ko na ang kwarto ni Kuya Efren.

Normal lang siya na kwarto. Light blue yung walls at puti yung ceiling, tas kahoy yung sahig. Hindi "kama" yung kama niya, kundi parang makapal na mattress sa sahig, tas may sarili siyang study desk. Walang TV, pero may electric fan sa sahig, tsaka may isang cabinet sa dulo. Maraming space kung may mag-sleepover, kung gusto niyang mag-work out, mag-focus sa studies, o mag-focus sa pagjajakol.

Hindi ko alam kung bakit ako napahawak sa puke ko ng mga panahon na yun - pero buti nalang talaga hindi ko tinuloy kasi nagulat ako at katabi ko na yung Tito ni Efren. Dahan dahan kong inalis ang kamay ko sa palda ko para hindi niya mapansin. Napatingin nalang po ako sa kanya. "Po?"

"Wag kayo magkalat ah," sabi niya sakin. "Pag tinamad kasi yang si Efren, di na naglilinis," sabi niya sakin. Tumango nalang ako, pero hindi rin niya ako sinagot. Bumaba nalang siya. Nagulat rin ako kasi hindi ko alam kung may double meaning yung "kalat" na sinasabi niya.

Napipikon lang din ako sa sarili ko kung bakit nag-iinit ang katawan ko sa mga certain na lalaki. Hindi ko alam at hinihimas ko na ng onti yung puke ko galing sa panty, at nababasa na yung kamay ko. Hindi ko alam kung bakit pero sinusubukan kong tignan kung may maaamoy akong chlorine o bleach sa kwarto, o kung may tira-tira bang tamod sa paligid. Hindi ko na alam kung bakit ako nalilibugan sa kasama kong nagluluto lang sa baba.

At hindi ko na naramdamang nilabasan na ako ng mga panahon na yun. Pero nag-iinit parin ako.

(ITUTULOY)