Tale of Three Women
Maagang nagsipaghanda ang mga katiwala ng Mansion ni Don Pedro. Ngayong araw kasi dadating ang kanyang kaisa-isang apo na si Coleen mula states. Bata pa ito ng simulang manirahan sa ibang bansa kasama ng mga magulang nito. Iilang katiwala na lang din ang natitirang naninilbihan na nakakaalala pa sa batang si Coleen.
Isa na dito si Mang Teban, ang personal driver ni Don Pedro at ang mayordomang si Aling Tindeng. Mabait na bata ang pagkakatanda ni Mang Teban dito kay Coleen. Kahit na ilang taon na nga rin ang nagdaan, di pa rin mapigilan ni Teban na mamangha. Lumaking napakagandang dalaga nitong si Coleen!
Kahit simple lang ang suot nitong damit, kitang kita naman ang hubog ng katawan nito. Sa pagkakaalam nito disi-nuebe anyos na ito ngayon. Dalaga na nga. Nakasuot ito ng headphone at naka-itim na backpack. Me suot din itong baseball cap na nakabaligtad. Hapit na hapit sa katawan ang suot nitong black jeans. Itim din pala ang suot nitong T-shirt. Mukhang mahilig ata itong batang ito sa black ah!
Nahalata din nito ang eye shadow nitong medyo dark din ang kulay, parang yung gothic o emo. Habang papalapit sa kanila ang dalaga, di maiwasan ni Teban na ikumpara ito sa batang si Coleen sa kanyang memorya.
Ang layo ng pagkakaiba! Ito siguro ang impluwensya ng ibang bansa. Lihim lang itong napa-iling. Kahit na hindi niya inaasahan ang itsura ng dalaga, di nya maitatangging maganda pa rin ito.
“Hi Grandpa!” Nakangiting bati ni Coleen kay Don Pedro, sabay halik at yakap dito.
Malaking tao si Don Pedro at may katabaan kaya, halos sing-taas lang ng dibdib nya ang dalaga. Nakakatawang tingnan na kahit nakayakap ang dalaga, hindi nagpang-abot ang kanyang mga kamay sa lapad nga naman ng katawan ng matanda.
Bakas sa mukha ng matanda ang kasiyahan, sa sobrang saya, animo’y maiiyak na ito.
“Owws, grandpa don’t cry. Your baby Coleen is here na, I promise I will stay for good.”
“I just miss you baby. Kung di lang sana sa katigasan ng ulo ng dad mo… Pero, wag kang mag-alala, kakampi mo si Grandpa.”
Muling nagyakapan ng mahigpit ang mag-lolo bago pa naglakad kung saan nakaparada ang kotseng maghahatid sa kanila sa bahay.
Nauna namang naglakad sa kanila si Mang Teban, palabas ng airport. Napansin naman ito ng dalaga.
“Wait, grandpa he looks familiar. You’re Kuya Teban, right?” tanong ng dalaga.
“Yes ma’am Coleen. Salamat naman po at naalala nyo pa pala ako. Iba na po tawag nila sa akin ngayon, Mang Teban na.” Nakangising sagot ni Teban.
“Ganoon ba, haha. Of course I remember you, and yeah right, you were a bit younger when you started working with Gramps. Aling Tindeng as well, at sino pa nga iyon? Si Kuya Jun, Doring at…”
May ilang pangalan pa itong binanggit, mukhang hindi nga nito kinalimutan ang bahay na kinalakihan nya kahit na sa ibang bansa na ito mamalagi simula ng mag dose anyos na ito.
“Ako at si Tindeng na lang po ang natira sa mga dating tauhan sa mansion ma’am. Marami pong mga katiwalang nadagdag, sigurado akong makakasundo nyo po sila.” Sabi pa ni Mando.
“So you’re how old na ba, Kuya Teban?” Tanong ni Coleen.
“Thirty-nine na po ako ngayon ma’am. Mahigit sampung taon na po akong nagtatrabaho kay Boss.”
“Hindi halata ah, parang… forty ka pa lang po Mang… Teban!”
At nagsitawanan silang tatlo. Masaya naman si Teban, hindi nya akalaing matatandaan pa ito ng dalaga. Ang batang si Coleen na noon ay sobrang tahimik na bata, ngayon ay napaka-palabiro na.
Ilang sandali pa ay binabagtas na nila ang highway papuntang mansion. Masayang nagkekwentuhan ang dalawa, hanggang napahikab ang dalaga, halatang pagod pa ito sa biyahe.
“Gramps, I’ll just take a nap ha, I’m sooo tired. Wake me up when we’re home.”
Napatango lang ang matanda, hinayaan nya ang dalagang matulog sa kanyang balikat. Hindi nagtagal napaidlip na rin ang ito.
Tahimik naman si Mang Teban at Don Pedro sa loob ng kotse. Malakas ang buntong-hininga ng matanda, na halatang may malalim na iniisip.
“Teban, ano sa tingin mo, maayos ba ang naging pagpapalaki kay Coleen sa ibang bansa?”
“Ano po ibig sabihin nyo boss?” Tanong ni Teban na may halong pagtataka.
“Tulad halimbawa ng… Wala ka bang nakikitang problema sa inaasal nito?”
“Inaasal? Hmm. Sa tingin ko po mabait at maaalalahanin si Ma’am Coleen. Mahal na mahal nya po kayo, at kahit sa isang hamak na taong tulad ko, ay nakuha pa niyang batiin, at higit sa lahat naalala pa nya ako at ang ibang tao sa mansyon.”
Marahang napatango si Don Pedro.
“Sa puntong iyan ay tama ka. Pero may sasabihin akong lubhang mahalaga, ang apo ko… ay hindi na tulad ng dating si Coleen!”
“Me problema siya sa pag-iisip. Multiple Personality Disorder o DID. Kayat kung me napansin kayong kakaiba sa kanya, sana ay pagpasensyahan nyo na at unawain. Pinauwi ko siya dito, hoping na malunasan ang kanyang problema at ng makapamuhay siya ng normal.”
Kahit na galing sa mahirap na pamilya si Teban, nakapag-aral din naman ito kahit na hindi ito tuluyang nakapagtapos ng College. Bagamat hindi naman sa kakulangan ng pera kaya di ito nakapagtapos, napaiba lang ito ng landas sa buhay, hindi naman nya ito pinagsisisihan.
Mahilig din ito sa mga suspense-thriller na palabas, kaya meron itong idea sa kung ano ang ibig sabihin ng salitang Multiple Personality Disorder.
Split Personality. Pagkataong may iba-ibang personalidad.
Di maiwasan ni Teban na maawa sa dalaga. Ano kaya ang pinagdaanan nito upang magkaroon ng ganitong karamdaman?
“So ibig nyo’ng sabihin boss, ang dumating at bumati sa atin ay hindi ang totoong si Coleen?” Nagulat si Teban ng napagtanto ang ibig sabihin ni Don Pedro.
“Oo, naalala mo naman siguro ang batang si Coleen? Tahimik at hindi pala-kibo. sa pagkakaalam ko sa behavior ng dalagang dumating, isa ito sa tatlong personality ni Coleen, si Wanda, the “rebellious Wanda” ani ng mga doktor nito. Sana naman wala itong gawing masyadong gulo dito sa atin.”
“Anu’t ano pa man, sana Teban kung saka-sakaling masangkot ito sa gulo ay tulungan mo akong ayusin ito… ng tahimik.”
Mula sa salamin ay kitang kita ni Teban ang mga mata ng matanda. Magkahalong pag-alala, pagkabahala, at pagsusumamo ang emosyong nakapaloob dito.
“Sinabihan kita mismo, dahil baka kakailanganin ko ang serbisyo mo. Teban, alam kung nangako kang di na ulit mangyayari iyon. Pero sana, kung sakali lang, na kailanganin ni Coleen ng tulong mo ay di mo ito bibiguin.”
Napahawak ng mahigpit sa manibela si Teban. Sa lakas ng pagkakahawak ay halos lumabas na ang mga ugat nito sa kamay. Tiningnan nitong muli ang maamong mukha ni Coleen, na bagamat may de-koloreteng maitim, ay bakas pa rin ang pagkainosente nito.
Ang batang si Coleen; ang mabait na batang si Coleen; di maitatangging napalapit ito sa kanya noon. Kahit hindi ito masyadong nagsasalita, ay mabait at magalang ito sa nakakatanda.
May isang gabing sa labis na kalungkutan ay napaiyak ito sa may likuran ng bahay. Habang nilulunod ang sarili sa alak, ay nakita ito ng batang si Coleen. Lumapit ito at tinapik siya sa likuran, na animo’y pinapatahan.
Paano nito makakalimutan ang batang si Coleen, na pinapagaan ang loob nito? Kahit hindi ito nagsasalita ay naramdaman nito ang kanyang pag-aalala sa kanya.
Nanilbihan siya kay Don Pedro dahil meron itong mapait na kahapong pilit kinakalimutan noon. Puno nang karahasan ang kanyang kahapon, iilan din sa mahal sa buhay nito ang nasaktan at nawalan ng buhay ng dahil sa kanya. Pinilit nyang magbago, at sa katauhan ng bago niyang boss ay natupad naman ito. Tuluyan na nga itong nakapag-bagong buhay.
Ngunit ngayon ay pinapakiusapan ito ni Don Pedro na muling bisitahin ang kahapong kinalimutan na nya. Hindi nya alam kung kakayanin ba nito ang pinapagawa sa kanya. Hindi niya alam kung ang minsang kinakatakutan na si “Esteban” sa mundo ng karahasan ay buhay pa rin sa kalooban nya.
“May banta ba sa buhay ni Ma’am Coleen, boss?”
“Banta, panganib, gulo. Sa sitwasyon ni Coleen ngayon, maraming posibleng mangyari. Matanda na ako, at baka hindi ko na kayanin pang ayusin ang lahat.” Ang tugon ng matanda.
“Kung saka-sakali, ito na ang huling pabor na hihilingin ko sa iyo, Teban. Sana’y mapagbigyan mo ako.”
Muli nyang tiningnan ni Teban ang dalagang natutulog sa tabi ni Don Pedro. Unti-unting kumakalas ang pagkakahawak nito sa manibela at marahang tumango na lang sa matanda, tanda ng pagsang-ayon nito.
Hindi ito pabor sa iyo, boss. Pabor ko ito sa batang si Coleen na minsa’y pinatahan ang kalungkutan ng aking damdamin.
---------
Ginising ni Don Pedro ang dalaga ng malapit na silang dumating sa mansion. Agad naman nagising ang dalaga, kumuha ng salamin sa bagpack nito at tiningnan ang ayos nito. Animo’y nagulat ito at agad nag-ayos. Pinahiran ng tissue ang make-up nito at kumuha ng pangtali sa buhok at inayos ito na parang naka ponytail. Hinawakan nito ang black na baseball cap bago nagsuot ng eyeglasses na makapal ang rim.
Matapos nito ay humarap siya sa matanda sa kanyang tabi, namumula ang mga pisngi nito na animo’y nininerbyos.
“H-hi po uli, lolo. Ako po ito si Coleen.” Napayakap ito sa matanda at marahang umiyak.
“Tahan na apo.” Ang sabi ni Don Pedro na mangiyak-ngiyak din. “Masaya ako’t nagkasama ulit tayo.”
“Ako rin po. Gusto ko pong umuwi noon pa pero di pumayag sila daddy”
Sa sinabing iyon ni Coleen ay bakas sa mukha ng matanda ang pagkapoot.
“Kung alam ko lang, apo. Kung alam ko lang…”
Binagalan naman ni Teban ang pagmamaneho upang bigyan pa ng mas mahabang panahon ang dalawa na makapag-usap.
Ng makarating sila sa mansion, di muna bumaba ang dalaga, nakayuko lang ito at bumuntong-hininga. Di alam ng matanda kung ano ang nangyayari sa dalaga, kayat naghintay lang ito.
Ilang sandali pa at nagulat na lang si Don Pedro at Teban ng may iniabot ito kay Teban.
“H-hello po Kuya Teban, naalala nyo pa po ako? Ang batang si Coleen? Pansensya na po, ito lang nabili ko para sa inyo.”
Baseball cap.
Regalo pala ito ni Coleen sa akin? Ito yung suot-suot ni Wanda kanina ah?
“Ah eh, salamat po dito ma’am Coleen. Ang laki nyo na po, hindi na po kayo yung dating bata na sunod ng sunod sa akin, hahaha” Masayang sabi ni Teban, at agad agad naman ding sinuot nito ang cap.
Di maipinta ang saya sa mga mata ni Coleen sa tinuran ni Teban. Nakakatawang pagmasdan ang kumbinasyon ng pagkahiya at pagkatuwa sa mukha nito.
Naisip ni Teban na napakaganda nga naman ng ngiti ni Coleen; ang gandang pagmasdan ng pantay at mapuputing ngipin nito. Pulang pula din ang mga pisngi nito, na parang nahihiya pa. Ang mga mata nitong kaakit akit, parang nawawala tuwing tumatawa ito. Chinita kasi si Coleen at maputi ang kutis na mala-porselana.
At sa pagkaalis ng make-up nito mas lalo pang tumingkad ang ganda nito. Di rin mapigilan ni Teban na maantig, bumilis ang pintig ng dibdib nito na di nito maintindihan.
“Mabuti po kuya at nandito pa kayo at naalala pa ako.” Tumingin pa ito muli kay Teban at lumabas na ng kotse. Sumunod naman ang matanda na nakangiti, halatang mas gumanda ang mood nito. Tinapik naman nito sa balikat si Teban at sumunod na palabas ng kotse.
Naiwan naman si Teban sa loob ng kotse na gulong-gulo ang isip. May naramdaman siyang kakaiba ng lumabas ang totoong Coleen at binati siya, ang nooy bata pero ngayon ay dalaga ng si Coleen. Di niya maipaliwanag ang saya, at ang kaba na rin sa kanyang dibdib.
O diyos, ko anong nangyayari sa akin?
-------
May dala ring simpleng pasalubong si Coleen sa ibang kasambahay, lalo na sa dating katiwala na si Tindeng.
Napaiyak pa si Tindeng na tumayong yaya pa ng batang si Coleen noon. Ngayon, mayordoma na ito ng mansion. Masaya itong makita ang alaga muli, may pasalubong pa itong make-up kit sa kanya.
Dumaan ang ilang araw at pinatawag ni Don Pedro si Teban.
Nang dumating si Teban sa study room, nakita nitong nandoon si Tindeng at isa pang lalaki, maliban kay Don Pedro.
“Halika Teban, mabuti nang marinig nyo ni Tindeng ang paliwanag ni Doctor Valdez para maging handa kayo sa mangyayari kay Coleen kung saka-sakali.”
Kumuha ng upuan si Teban at tumabi kay Tindeng.
“So Doc, ano po, gaano po kalala ang karamdaman ni Coleen? Totoo bang may Multiple Personality Disorder ito?” Tanong ni Don Pedro kay Doctor Valdez.
“Base sa naging pagsusuri ko, mismo, tama ang naging diagnosis ng mga doctor nito sa ibang bansa. Unfortunately, nasa advanced stage na ito at mahihirapan na tayong ibalik sa dati. Kakailanganin ng mahabang pasensya at panahon ang gamutan.”
“Without knowing the exact cause, we would be having trouble giving the right treatment. It would help if the parents are here to shed more light.” Sabi ni Doctor Valdez.
“Ano po bang maaring gawin natin, like therapy or kahit ano? Handa akong magbayad kahit magkano.” Pagsusumamo ni Don Pedro.
“I suggest we do some hypnosis on her later on. But not now, she still has to settle down, get familiar with her past her. Perhaps the new environment will repress or seal the other personalities permanently. We’ll just hope na ganon na nga, sometimes the best remedy is time and the love of people around her. We’ll just see.”
“Ano naman pong gagawin namin pag lumabas ang ibang personality at mahirapan kaming kontrolin ito?” Sabat naman ni Teban. Noong isang araw lang ay sinabihan ito ni Don Pedro na maging personal bodyguard ni Coleen, kayat concern siya sa maaaring mangyari sa hinaharap.
“Don’t worry, I’ll prescribe some meds, It would help control the others from appearing. As the matter stands, yung split personalities when they do appear, they don’t last for long. So no need to really worry when the alter egos appear. Let it be and as much as possible learn from them, perhaps you would get a glimpse of what caused the split in the first place. So it would be helpful to remember the times when they appear, perhaps, we’d have an idea of what triggers the appearance of the alter egos. Nevertheless, if they do cause harm, i’ll also give you a set of injectables, a sedative to help the patient calm down.”
Pagkatapos ng pag-uusap nila ng Doctor Valdez, hinanap na ni Teban si Coleen. Si Don Pedro naman ay lumabas at may kakausaping mga tao tungkol sa negosyo.
Malawak ang mansion ni Don Pedro, at nang di matagpuan ang dalaga sa loob ng bahay, napagpasyahan ni Teban na hanapin ito sa likodbahay kung nasaan ang swimming pool.
Nagulat ito nang makita ang dalaga na nakadapa sa may foldable table na nag-sa sunbathing. Nagulat ito dahil sa suot ng dalaga. Two piece red bikini na animo’y thong ang pang-ibaba. Kapit na kapit rin ito sa katawan ni Coleen. At mula sa pagkakatayo ni Teban, kitang kita nya ang bilugan nitong puwit.
Shit! Napa-isip si Teban, weakness pa naman nito ang malulusog at umaalog na puwetan.
Sigurado ako, ang naughty and wild na si Wanda na naman ito.
So far, 4 na beses na lumabas si Wanda. Maayos naman itong makitungo, kaya lang ang mga titig nito ay parang may ibig sabihin. Iba rin itong magdamit sa loob ng bahay. Halos lahat ng suotin nito ay isang sukat na maliit sa kanya- ang shorts, skirt o maging damit ay ang liliit. Kitang kita nito ang mapuputi nitong legs, at halos maaninag nito ang panty nito.
Sa edad ni Teban, ngayon lang ito nakaramdam na parang aatakehin sa puso ng dahil sa babae. Tao lang ito, at kahit na lubos ang respeto nya sa dalaga at sa lolo nito, di maiwasan ng katawan nito na mag-init sa alindog ng dalagang si Coleen.
Inaamin nito ilang beses na nya ito napag jajakulan, pero hanggang doon lang ito at ayaw nyang may mangyari pang iba. Minsan na gui-guilty ito at parang may nararanasan na itong pagnanasa kay Coleen, ang batang minsang nagligtas sa kanya sa kalungkutan.
Aalis sana si Teban upang di na matukso pa ng mapansin ito ng dalaga at agad tinawag.
“You ha, Mang Teban, bad ka. Hahaha” Sabi ni Coleen.
Napakamot ng buhok si Teban at namula,”Ano’ng bad? Anong pinagsasabi mo dyan?”
“Don’t deny it. just now, I saw you looking at my butt. Ang what is that thing under your pants ba? Hahaha” Pangungutya ni Coleen.
Shit! Di napansin ni Teban na manipis na jogging pants nga pala ang suot nito ngayon. Di kasi ito nakapagpalit ng damit dahil tinawag ni Don Pedro kanina.
Dahit sa nakitang alindog ni Coleen, tinigasan ito at bumakat nga sa manipis nitong suot.
Tinakpan naman agad ito ni Teban at agad nagdahilan.
“Ganyan talaga ang mga lalaki pagkagising sa umaga. Lalo na pag malamig.”
“Reasons. Haha. Ang cute nyo po, Mang Teban. Di nyo po kakagising lang, at di rin malamig ang panahon, ano ba. Hahaha”
Di alam ni Teban kung ano ang sasabihin. Nang gumalaw ang dalaga para tingnan ng mas maigi si Teban, umalog din ng kaunti ang puwet ni Coleen. Di naman ito nakalampas sa mga mata ni Teban. Lumaki pa mata nito, at sabay mas tumigas pa titi nito.
“Oh, ayan tumingin ka na naman po. Haha. Don’t worry Mang Teban, I’m not mad. Instead because I find you act so cute, I’ll let you touch them.”
Touch them? Napalunok si Teban.
“Ito oh, put some lotion on my back while I take some nap.” Inabot ni Coleen ang isang bote ng sunscreen at muli itong humiga sa foldable table.
Kumuha ng isa pang foldable table si Teban at nilagay ito malapit kay Coleen at umupo.
Pasensya na Coleen, ayaw ko sanang bastusin ka. Pero mapilit itong si Wanda.
Marahang hinagod ng kanyang mga kalyuhing kamay ang likuran ni Coleen. Malagkit ang lotion kaya malumanay ang naging paghagod nito. Katakam-takam ang kutis ni Coleen. Malambot ito at talagang napaka-puti. Ibang iba rin ang hubog ng katawan nito. Jackpot talaga ang lalaking makaka-score dito.
Pataas-pababa. Paulit ulit. Parang may ritmo ang ginagawa ni Teban. Parang animo’y galit ito, at diniinan pa nito ang bawat paghagod.
“Shit! Mang Teban, never thought you’re such a great masseur. Yes more. ohhh”
“Ha! Just wait po ma’am, simula pa lang ito. Hehe.”
Pumaibaba naman ang hagod ni Teban papuntang puwitan. Sarap na sarap ito sa pagdakma ng puwit ni Coleen. Ang tambok nito at talagang umaalog. Pinipisil pisil nya ito, si Coleen naman ay parang nakikiliti na sarap na sarap din. Nang sipatin ni Teban ang bikini ni Coleen, ay may namumuong basa na sa may puke nito.
Pinuno ni Teban ng lotion ang puwet ni Coleen. Basang basa na ang thong swimsuit nito. Kinapa ni Teban ang puke ni Coleen, sinalat ito dahan dahan, paitaas paibaba, pahagod sa korte ng biyak nito.
“Ito ba ang gusto mo, ma’am Coleen? O di kaya’t ikaw ay si Wanda?” Nakangising sabi ni Teban.
Matalim ang tingin ng mga mata ni Coleen kay Teban.
“So that quack sold me out ha? So what have they told about me ba?” Inis na sabi ng dalaga.
“Wala naman masyado. Mag-ingat daw kay Wandang pasaway!”
Pinasok ng isang daliri ni Teban ang puke ni Coleen. Basang-basa na ito. Kahit na halatang di na ito birhen ay napakasikip pa rin ng lagusan nito.
“Ang ayoko ay yung sini-seduce ako. Mahalaga sa akin ang batang si Coleen. Ang inosenteng si Coleen, masakit sa loob kung pagnasaan ito. Kasalanan mo ito Wanda! Kaya’t pagbibigyan kita ngayon sa gusto mo, kasama na ang interes.”
Tinanggal ni Teban ang suot nitong jogging pants, kasama na rin ang boxers nito. Umigkas ang napakatigas nitong uten, tigas na tigas halos kitang kita na ang nagngangalit na mga ugat sa kahabaan nito.
“Stop it, Mang Teban. Someone will see us.” Halata sa boses ng dalaga ang takot.
“Don’t worry Wanda, baby. Umalis ang lolo mo, at ang mga katiwala, ayun nag aalmusal pa. Isa pa walang bastang gagawi dito sa ganitong oras.” Nakangising sagot ni Teban. Sinakluban na ito ng pinaghalong galit, inis at libog.
“I’m sorry, Mang Teban please. I was just playing with you. Not this…” Natakot na ito ng pumaibabaw na si Teban sa kanya at nakaumang na ang malaki nitong titi. Di na inalis ni Teban ang suot na swimsuit ni Coleen, bahagya lang niya itong kinabig sa kaliwa para magkaroon siya ng konting puwang para maisagawa ang balak nito. Kiniskis pa nito sa basang-basang lagusan na lalo pang nagpapadulas sa puke ni Coleen.
Pero di na nagpatinag si Teban sa pakiusap ng dalaga, ilang araw na itong tinitigasan tuwing sini-seduce ni Wanda.
“Alam mo, may mga bagay na di mo dapat ginagawa sa mga nakakatanda. Tuturuan kitang maging matino.” Dahan dahan na niyang ipinasok ang titi nya. Ansikip, at may kakaibang init itong nararamdaman.
“Ahhhh. Shit ka Mang Teban, I will hate you for this.” Mangiyak-ngiyak na sabi ni Coleen.
“Di ka naman si Coleen, so I don’t care if magalit ka.”
“Ansarap mo Wanda. Ilang araw mo rin akong pinasasabik.” Nauulol na si Teban sa sobrang libog
“Plok, plok, plok” Pabilis ng pabilis ang pagbarurot ni Teban.
Napapanganga naman ang dalaga. Sinasalubong ng balakang nito ang bawat pag-ulos ni Teban.
“I’m cumming…. Ah” biglang nasambit ng dalaga. Nangisay ito at napakapit ng mahigpit sa table. Di naman tumigil ng pag-ulos si Teban. Naramdaman nito ang orgasm ng dalaga, parang pinipiga ang titi nito.
Malapit na rin ito kayat hinugot nito ang sarili at nag-salsal ito sa may puwitan ni Coleen. Doon nito pinalabas ang lahat ng nakaipon nitong tamod. Andami, halos napuno nito ng tamod ang bikini ni Coleen.
“You will be sorry for this.” Hindi makapaniwala ang dalaga sa sinapit. “I thought you’d be different”
At napaiyak ito ng tuluyan.
Para namang binuhusan ng malamig na tubig si Teban sa narinig. Oo nga’t sini-seduce siya ng dalaga. Pero di naman ito naging bastos sa kanya, at may paggalang pa rin kung i-trato siya nito.
Siya ang mas nakakatanda, kaya’t siya dapat ang umintindi at umunawa dito.
Oh my god! Ano itong nagawa ko? Napakawala kung kwentang tao. Alam ko nang me seryosong karamdaman itong si Coleen, pero bakit ako nagpadala sa tukso?
“C-oleen I’m sorry. “ Ang nasabi lang nito. “I’m sorry!”
Umalis ito sa pagkakadagan sa dalaga at Niyakap nya ito, pilit itong pinapakalma. Ilang sandali pa ay tumigil na ito sa pag-iyak. Itinayo niya ito at tiningnan sa mata.
“I’m sorry Coleen…” buong pagsusumamo nitong sabi.
Nagulat naman ito sa nakitang ekspresyon ng dalaga. Nanginginig ito, at halatang takot na takot.
“K-kuya Teban, bakit po? Ano po ginawa nyo sa akin?”
-----
Gulong-gulo ang isip ni Teban. Napakalaki ng kasalanan nito kay Coleen. At bagamat hindi ito nagsumbong sa nangyari, halatang naiilang na ito sa kanya. Hindi na rin ito basta-basta naglalabas ng kwarto nito.
Buhat ng may mangyari sa kanila, hindi na ulit lumitaw si Wanda. Ang tahimik at mabait na si Coleen ang palaging nasa bahay. Hindi naman siya kinakausap nito pag nagkakasalubong sila. Ang in all honesty, di rin nya alam kung ano sasabihin sa dalaga.
Dumaan ang ilang mga araw at hinatid niya ang dalaga sa bahay ni Doctor Valdez kung saan meron din siyang private office. Sa mga nakaraang sessions ng dalaga ay sa mansion ito nangyayari dahil sa nag-aadjust pa ang dalaga.
Ngayon ang unang session nila ni Doctor Valdez sa mismong opisina nito. Tumatagal ng 1 to 2 hours ang bawat session.
Dapat sana ay sasama si Don Pedro ngayon pero may emergency sa kumpanya kaya’t wala itong nagawa kundi pumunta na lang sa opisina. 3 pm ang appointment ni Coleen at di nya ito dapat ma-miss.
Dumating sila sa bahay ng doktor at nag-doorbell. Nakangiti naman silang binati ni Doctor Valdez pagbukas nito ng pinto. Kinamayan pa nito si Teban.
“Wala ka palang secretary Doc?” tanong ni Teban ng mapansing walang ibang tao sa bahay.
“Day-off nya ngayon, kaya ako lang andito.”
“Pamilya, kapatid o kasambahay?”
“Single pa ako Teban, at me housekeeper ako dito tuwing umaga naglilinis.”
“Mabuti at di ka nababagot, ikaw lang mag-isa sa napakalaking bahay na ito.” usisa pa ni Teban.
“Haha, oo nasanay na akong mag-isa.” Nakatawang sabi ng binatang doktor.
“Okay so doon tayo sa opisina ko, Coleen. At Teban, pwede ka dito sa lounge may mga magazine dyan para malibang ka naman habang naghihintay na matapos kami.”
Masama talaga ang kutob ni Teban sa doktor na ito. Yung tipong may nakatagong kulo sa loob. Kaya naman naghanda ito sa araw na ito.
“Teka lang dok, may binilin sa akin si boss, kunan ko raw ng video ang session nyo ngayon, okay lang di ba?” Ang totoo, wala naman talagang binilin na ganito si Don Pedro, sariling diskarte lang ito ni Teban.
“Ah o-okay lang. Mag set-up ka lang ng videocam sa kwarto, pero di ka pwede sa loob at baka mailang ang pasyente sa iyo.”
Pagkatapos mailagay ang video sa kwarto, lumabas na si Teban sa opisina at naupo sa silya sa may lounge. Tinitingnan nito ang orasan habang naghihintay.
Two hours and 25 minutes din bago natapos ang session. Kinuha na ni Teban ang camera at nagpaalam na sa doktor. Di nakalampas sa paningin nito ang itsura ng doktor na pawis na pawis.
“Mainit ba sa loob?” Matalim ang tingin nito kay Doktor Valdez.
“Ah haha, oo medyo. di pa kasi napaayos yung aircon.”
“Doc, bakit parang hilo itong alaga ko?” sabi ni Teban.
“Ha? Epekto yan ng gamot pangpakalma para sa hypnosis session. Mamaya lang lilipas din iyan.”
“Ganoon ba? Sigurado ka ha?” May diin nitong sabi.
Tumango lang si Doktor Valdez. Mukhang natakot ito sa inasal ni Teban. Umalis na rin ang dalawa, inalalayan pa ni Teban ang dalaga, dahil hilo pa talaga ito.
Siguraduhin lang niyang wala siyang ginawa sa iyong hindi maganda kundi pupulutin sya sa impyerno.
Hinaplos nito ng marahan ang buhok ng dalaga, na may halong pag-aalala.
Pagdating sa mansion ay nahimasmasan na rin ang pagkahilo ni Coleen, bagamat marahan pa rin itong maglakad ay hindi na nito kailangan pang alalayan ni Teban.
Nang maihatid na ni Teban ang dalaga sa kwarto nito, agad naman nitong pinanood ang video sa may sala.
Napakunot ang noo nito. 1 hr and 52 minutes lang ang haba ng buong video. Sa pagkatanda nito, halos dalawa at kalahating oras ang buong session. Me nawawala atang halos thirty minutes? Kinutoban si Teban at muling pinanood ang buong video.
Ayun, may napansin itong kakaiba sa video after 1 hr and 45 minutes. Parang nag-freeze ito at kaunti at nagplay uli? Shit! Mukhang may milagro ngang ginawa ang doktor na iyon ah?
Galit na galit si Teban, umalis itong muli papuntang opisina ni Doktor Valdez.
Nang marating nito ang bahay ng doktor, di na ito kumatok. Nagsuot lang ito ng puting gloves at pagkatapos ay may kinuha itong parang swiss knife sa bulsa, ipinasok sa door knob at ilang segundong pagpihit lang at nabuksan na nito ang pinto. Dahan dahan itong pumasok. Nakapatay ang ilaw sa may lounge area, wala rin tao at tahimik.
Nakabukas naman ang opisina ng doktor nang bahagya. Sinilip nito ang loob at kitang-kita nito ang doktor na may pinapanood sa kanyang laptop. Hubot-hubad ito habang hawak-hawak ang kanyang titi.
Pawis na pawis ito habang taas baba ang kamay sa mahaba nitong titi.
Gulat na gulat si Doc Valdez na parang nakakita ng multo, ng biglang bumukas ang pintuan ng opisina nito at tumambad sa kanya ang nakangising parang demonyong si Teban.
“Maganda ata ang pinapanood nyo dok, ano? Pwedeng makinood?”