Ang Aking Kabiyak

Bago ko po umpisahan ang kwento naming mag asawa gusto ko po muna humingi ng paumanhin sa aking storya dahil ako'y isang baguhang manunulat lamang at ito pa lang po ang kaunaunahang isusulat ko. Base po ito sa totoong pangyayari samin buhay.

Introduction

Ako si Robert. Bert ang tawag sakin ng mga kaibigan ko, Isa akong Costumer Service Representative sa isang company sa Makati. Ang edad ko nga pala ay 25years old, maputi, sabi ng asawa ko gwapo (Nabulag sa pag ibig. hahahahah) may taas na 5'6. Malipat naman tayo sa aking butihing may bahay. Ang pangalan nya ay Leni. Siya ay isang supervisor sa isang restobar sa may Taguig. Ang Edad nya ay 24 years old. Isa sya sa pinaka magandang babaeng nakita ko sa buong buhay ko, Sya yung sa pag nakasalubong mo eh mapapanganga ka na lang at matatameme sa isang tabi dahil sa katawan nyang hugis coke mismo, at samahan pa ng long black hair at maamong mukha with matching morenang kutis, matang nakakatunaw sa bawat tingin, at ngiting nakakapang akit, medyo hindi nga lang pinag pala sa height nyang 5'1 hindi din ganun ka lakihan ang bumper nya sa unahan pero hindi din naman maliit para sakin sakto lang sa kanya pero ang bumper sa likod (The Fuck). Mag Tatatlong taon na kaming kasal, pero hanggang ngaun wala kaming anak dahil gusto ng aking asawa na kung magkakaanak kami, dapat ay may ipon na para sa future ng aming magiging anak, payag naman ako sa gusto nya mangyari dahil kahit ako man gusto ko ibigay ang lahat ng gusto ng aking magiging anak, kaya hanggang ngayon puro withdrawal muna kami ni misis. :)

Nagkakakila kami ni misis sa isang convenient store malapit sa aking paaralan medyo magulo ang mundo ko noon habang nakaupo ako sa silya at nakatitig sa mga papel na wala naman kwenta dahil sabay sabay ang mga deadlines ng pasahan ng mga projects akala ko talaga nun parang sakin na binuhos lahat ng sama ng loob ng mundo. Hanggang may lumapit sakin na babae at siya nga si leni.

Leni: Pwede bang makiupo? wala na kasing ibang bakanteng silya.
Ako: Huh?(NATULALA AKO SYET AKO BA KINAKAUSAP NITONG MAGANDANG BINIBINI NA TO)
Leni:(inulit nya sinabi nya)
Ako: ah. Sge Sge
Leni: Salamat. hindi naman ako magtatagal aayusin ko lang po yung projects ko at uubusin ko lang tong drinks ko.
Ako: ARRGGGHHHHH!!!!(Dahil naalala ko na naman yung projects ko. nag iba na naman ang aura ko. feeling ko ayoko na mag aral magsasaka nalang ako. hahaha)
Leni: Kuya? okay ka lang ba?
Ako: ayy. sorry medyo gulong gulo na kasi utak ko dito sa mga projects na ginagawa ko eh. next week na kasi pasahan na pero hanggang ngaun wala pa ako pinatutunguhan.
Leni: Kaya mo yan kuya. Wag kang susuko. :) Sge mauuna na ako. goodluck sa projects mo ha.

as if naman na matatapos ko tong ginagawa ko pag nag goodluck siya sakin. :D kaya ang ginawa ko tinapon ko yung projects ko sa basurahan(bitter na nga kasi. HAHA). At heto na nga dumating na ang oras nang pasahan o mas gusto namin tawagin yun ng mga batchmate ko na pasahan ng resume kay san pedro pag tinggap pasok ka sa langit kung hindi bagsak ka dun sa baba. HAHA. at alam ko na ang sasapitin ko kaya yumuko nalang ako at nag isip ng kung ano ano ng biglang may sumitsit at tumatawag ng "kuya"

Leni: Kuya! Kuya!
Ako: Nagtaka naman, ikaw yung nsa store nun ha? Dito ka pala nag aaral?
Leni: Oo kuya ibang department lang ako. Kuya ito yung project mo oh.
Ako: Teka! Paanong napunta sayo yan?
Leni: Nakita ko kasi na tinapon mo sa basurahan kaya kinuha ko. Teka kunin mo na mamaya mo na lang ako tanungin.
Ako: Huh?! Okay sge.

Sakto naman tawag ng pangalan ko.

Prof: Roberto!
Ako: Yes ma'am! Ito na po yung project ko. (sabay tingin sa pintuan ngunit wala na sya dun)

Hanggang dito po muna itutuloy ko nalang po ulit. pasensya na kung medyo pangit ung story ko. :)