Lakbay

Sodom at Gomorrah

Ako'y siyam na taong gulang. Masalimuot ang bayang kinaroroonan ko. Wala akong maalala tungkol sa aking mga magulang. Marami sa mga ka-edaran ko, kung hindi putok sa buho, ay di rin alam kung saan nagmula. Namulat na lang na pag-aari ng isang mangangalakal ng laman.

Magkagayon, mabait naman ang aming amo at minsan ay hinahayaan nya kaming maglabas masok sa kanyang bahay-parausan kapag wala masyadong parokyano. Ito na rin ay para makapaghanap kami ng sarili naming pagkain sa pagnanakaw o ibang paraan pa.

Tatlong taon na ang nakakaraan, ay marami pa kaming mga batang pag-aari nya. Sa kasamaang palad, namatay na ang iba dahil sa sakit at mayroon naman dahil sa tindi ng pagkantot sa kanila ng ibang parokyano.

Dalawampu na lang kaming natitira na babae't lalake mula walo hanggang labindalawang taong gulang.

Kapag matumal ang dating ng mga parokyano ay dapat mayroong limang batang naiiwan sa bahay-parausan. Sapagkat kami ay may pinagsamahan na, mayroon nang nakatoka kung sinu-sino ang dapat na maiwan. Sa araw na ito, ako ang pinakabata sa aming nasa pamilihan.

Tigatlong bata kami bawat pangkat at nakakalat kami sa buong pamilihan upang sabay-sabay kaming magnakaw ng kahit anong pagkain ang maaaring kunin sa pinakamalapit sa aming pangkat.

Kapag tanghali ay tumutunog ang kampana sa buong pamilihan ng limang beses. Sa bawat tunog nito ay isang pangkat ang hihila ng pagkain sabay takbo sa iba't ibang kalye. Sapagkat bata, madali kaming nakakatakas at nagkikita-kita sa isang napagpasyahang pook. Walang sumisita sa amin sapagkat iyon na ang nakaugalian ng mga tao sa bayan.

Dahil ako ang pinakabata sa pangkat namin na tatlo, si Abed, sampung taong gulang, at ang isa pang kasamahan namin ay siyang kukuha ng tig-iisang prutas sabay na pagtakbo sa iba't ibang direksyon. At kung hahabulin ng mangangalakal ng prutas ang alin man sa kanila, ako naman at ang aking supot ay pupunuin ko ng mga prutas. At saka dahan dahang lalayo. Ngunit huli na ng malaman kong may napadaan na isang kawal.

Nakita ng kawal ang buong pangyayari at nagkita kami ng mata sa mata. Pilit akong sumiksik sa pinakalooban ng pamilihan kung saan maraming mga nakalatag na mga paninda. Napilitang bumaba sa kabayo ang kawal at iniwan ang kalasag nito.

Ako'y sabay na kinakabahan at nasisiyahan sa tagpong ito. At dahil sa maraming beses na namin itong ginagawa ay tiwala ako na matatakasan ko rin ang kawal. Paliko-liko ang aking mga dinadaanan habang naka sablay sa balikat ko ang sisidlan na nangangalahati ng laman na prutas.