Diary Ng Manyak

first time ko lang mag sulat ng isang kowento sana ma gustuhan nyo ang kowento na i babahagi ko ay di sa akin kung di sa ibang tao na di ko ma papatunayan na ito ay may ka totohanan o gawa gawa lamang taging siya lang ang na kaka alam. isa akong utility ng isang public high school dito sa amin bayan ng Rizal kung anong bayan ay di ko na sasabihin kasama sa aking trabaho noon ay ang mag pili ng basura at madalas marami akong gamit na na kukuha o na iipon at isang araw sa aking pag pipili at pag hihiwalay ng mga basura ay may na kuha akong diary at dahil sa gusto ko ma laman kung sino ang may ari nito. ito ay aking binuklat at binasa at tatawagin nalang natin siya na si mr.pido dahil na rin sa mga nilalaman ng kanyang diary si mr. pido ay isinilang noong august 28 1979 at ng si mula siyang ma mulat sa maka mundohang pag nanasa ng siya ay tumontong ng 5 taong gulang pa lang dahil na rin sa implowensya ng isa sa mga na gugupahan sa bahay ng kanyang lala noong bata pa lang siya ang akala nga ng kanyang ama ay bakla siya dahil puro nais niyang kalaro ay mga babae na mas bata sa kanya ng mga isa hanggang 2 taon pero ang laro na ginagaw nila ay kung di bahay bahayan ay konwari isa siyang docktor. kadalasan ay mga anak ng kanilang kapit bahay o di kaya ay mga na gugupahan o di kaya ay mga pinsan niya ang mga na kaka laro niya at kapag ng kaka taon na meron siyang pag kaka taon ay dito niya ginagawan ng kahalayan ang mga na kakalaro niya uumpisahan natin ang kuwento kung saaan papaano siya na hilig sa gawaing ito noon kabataan niya ayon sa sulat niya merong kay bigan ang kanyang tatay na takot na tako siya na di niya ma unawaan kung bakit kung kaya ng tatago siya sa ilalim ng mahabang upuan pero sina sabi ng nanay niya na doon siya ng tatago di siya makikita sa ilalim dahil na tatakpan ito ng makapal na tela na sapin para di ma dumihan ang upuan kung kaya na lalaman ng tao na naroon siya kung kaya pa simple din na kaka pain siya nito kunwari ay hinahanap niya pero ang totoo ay pag lalaruan ng taong ito ang kanyang jun jun. kung minsan pag dumaraing ito at wala ang kanyang ina ay tinuturuan siya kung papa ano paligayahin ang kanyang sari at lalo na kapag babae ang kanyang magiging kalaro at hanggang sa kalakihan na niya ito. noong nasa elementarya siya grade 4 at bakasyon noon at meron silang isang bahay na umalis ang umuupa at niyakag niya ang isang anak ng isa sa mga na gugupahan sa kanila para mag laro ng bahay bahayan tawagin na lang natin siyang nena 3 years old at ng araw ding iyong ay hinabilin ng kanyang ina na doon muna siya dahil sa mag sisimba at ma malengke siya pag katapos mag simba ayaw niya isama si nena dahil mag papasaway ito sa kanya. at medyo malayo ang simbahan at palengke sa kanilang lugar aabutin ding ng humigit kumulang trenta minuto bago makarating sa palengke kung kaya may pag kakataon siya na gawin kung ano man ang nais niya sa kanyang kalaro na si nena. kung kaya niyaya niya ito na mag laro sila sa isa sa paupahan kung saan wala na ang umuupa dito para sila ay mag laro ng nais niyang laro pero ang totoo ay hindi ito isang laro para sa kanya kung di isang karanasan na nais niyang maranasan at nais niyang ma patunayan kung totoo ang mga sina sabi o itinuturo sa kanya ng taong ng turo sa kanya na gawin iyo sa pag kat tiyak na siya ay ma sisiyahan at maging ang kanyang ma kakalaro ay hahanap hanapin ito.

c<<

by:stupidmind